سکوتستان

یک داستان

2010-11-29T01:29:00.000-08:00

داستانی از : جی آنه ویلیس

آنجا که درخت بید به آب می رسد، یک بچه قورباغه و یک کرم همدیگر را دیدند

آن ها توی چشم های ریز هم نگاه کردند...

...و عاشق هم شدند.

کرم، رنگین کمان زیبای بچه قورباغه شد،

و بچه قورباغه، مروارید سیاه و درخشان کرم..

بچه قورباغه گفت: «من عاشق سرتا پای تو هستم»

کرم گفت:« من هم عاشق سرتا پای تو هستم.قول بده که هیچ وقت تغییر نمی کنی..»

بچه قورباغه گفت :«قول می دهم.»

ولی بچه قورباغه نتوانست سر قولش بماند. او تغییر کرد.

درست مثل هوا که تغییر می کند.

دفعه ی بعد که آنها همدیگر را دیدند، بچه قورباغه دو تا پا درآورده بود.

کرم گفت:«تو زیر قولت زدی»

بچه قورباغه التماس کرد:« من را ببخش دست خودم نبود...من این پا ها را نمی خواهم...

...من فقط رنگین کمان زیبای خودم را می خواهم.»

کرم گفت:« من هم مروارید سیاه و درخشان خودم را می خواهم.

قول بده که دیگر تغییر نمیکنی.»

بچه قورباغه گفت قول می دهم.

ولی مثل عوض شدن فصل ها،

دفعه ی بعد که آن ها همدیگر را دیدند،

بچه قورباغه هم تغییر کرده بود. دو تا دست درآورده بود.

کرم گریه کرد :«این دفعه ی دوم است که زیر قولت زدی.»

بچه قورباغه التماس کرد:«من را ببخش. دست خودم نبود. من این دست ها را نمی خواهم...

من فقط رنگین کمان زیبای خودم را می خواهم.»

کرم گفت:« و من هم مروارید سیاه و درخشان خودم را...

این دفعه ی آخر است که می بخشمت.»

ولی بچه قورباغه نتوانست سر قولش بماند. او تغییر کرد.

درست مثل دنیا که تغییر می کند.

دفعه ی بعد که آن ها همدیگر را دیدند،

او دم نداشت.

کرم گفت:«تو سه بار زیر قولت زدی و حالا هم دیگر دل من را شکستی.»

بچه قورباغه گفت:« ولی تو رنگین کمان زیبای من هستی.»

«آره، ولی تو دیگر مروارید سیاه ودرخشان من نیستی. خداحافظ.»

کرم از شاخه ی بید بالا رفت و آنقدر به حال خودش گریه کرد تا خوابش برد.

یک شب گرم و مهتابی،

کرم از خواب بیدار شد..

آسمان عوض شده بود،

درخت ها عوض شده بودند

همه چیز عوض شده بود...

اما علاقه ی او به بچه قورباغه تغییر نکرده بود.با این که بچه قورباغه زیر قولش زده بود، اما او تصمیم گرفت ببخشدش.

بال هایش را خشک کرد.

بال بال زد و پایین رفت تا بچه قورباغه را پیدا کند.

آنجا که درخت بید به آب می رسد،

یک قورباغه روی یک برگ گل سوسن نشسته بود.

پروانه گفت:«بخشید شما مرواریدٍ...»

ولی قبل ازینکه بتواند بگوید :«...سیاه و درخشانم را ندیدید؟»

قورباغه جهید بالا و او را بلعید ،

و درسته قورتش داد.

و حالا قورباغه آنجا منتظر است...

...با شیفتگی به رنگین کمان زیبایش فکر می کند....

...نمی داند که کجا رفته.

جی آنه ویلیس

می خواهم ...

2010-11-06T11:01:00.000-07:00

من دلم می خواهد یک زن باشم...

یک زن آزاد... یک زن آزاده
من متولد می شوم، رشد می کنم تصمیم می گیرم و بالا می روم. من گیاه و حیوان نیستم. جنس دوم هم نیستم. من یک روح متعالی هستم؛ تبلوری از مقدس ترین ها !ـ من را با باورهایت تعریف نکن ! بهتر بگویم تحقیر نکن!ـ
من آنطور که خود می پسندم لباس می پوشم –قرمز، زرد، نارنجی ، برای خودم آرایش می کنم- گاهی غلیظ،

می رقصم- گاه آرام ، گاه تند،

می خندم بلند بلند بی اعتنا به اینکه بگویند جلف است یا هر چیز دیگر...

برای خودم آواز می خوانم حتی اگر صدایم بد باشد و فالش بخوانم، آهنگ میزنم و شاد ترین آهنگ ها را گوش می دهم.ـ
،مسافرت میروم حتی تنهای تنها ....
حرف می زنم، یاوه می گویم و گاهی شعر، اشک می ریزم! من عشق می ورزم......ـ
من می اندیشم... من نظرم را ابراز می کنم حتی اگر بی ادبانه باشد و مخالف میل تو، فریاد می کشم و اگر عصبانی شوم دعوا می کنم...ـ
حتی اگر تمام این ها با آنچه تو از مفهوم یک زن خوب در ذهن داری مغایر باشد.ـ
زن من یک موجود مقدس است؛ نه از آن ها که تو در گنجه می گذاریشان یا در پستو قایم می کنی تا مبادا چشم کسی به آن بیفتد. نه بدنش و نه روحش را نمی فروشد، حتی اگر گران بخرند. اما هر دو را هر وقت دوست داشته باشد هدیه می دهد؛ به هر که بخواهد، هر جا .ـ
زن من یک موجود آزاد است. اما به هرزه نمی رود. نه برای خاطر تو یا حرف دیگری؛ به احترام ارزش و شأن خودش. با دوستانش، زن و مرد، هر جایی بخواهد می رود، حتی به جهنم!ـ
زن من یک موجود مستقل است. نه به دنبال تکیه گاه می گردد که آویزش شود، نه صندلی که رویش خستگی در کند و نه نردبان که از آن بالا برود. زن من به دنبال یک همسفر است، یک همراه، شانه به شانه. گاه من تکیه گاه باشم گاه او. گاه من نردبان باشم ، گاه او. مهر بورزد و مهر دریافت کند.ـ
زن من کارگر بی مزد خانه نیست که تمام وجودش بوی قورمه سبزی بدهد و دست هایش همیشه بوی پیاز داغ؛ که بزرگترین هنرش گلدوزی کردن و دمکنی دوختن باشد. روزها بشوید و بساید و عصرها جوراب ها و زیر پوش های شوهرش را وصله کندـ

زن من این ها نیست که حتی اگر تو به آن بگویی کد بانو!!!! ـ

در خانه زن من کسی گرسنه نیست ، بچه ها بوی جیش نمی دهند، لباس ها کثیف نیستند و همیشه بوی عطر غذا جریان دارد؛ اگر عشق باشد، زندگی باشد!ـ
زن من یک موجود سنگیِ بی احساس و بی مسئولیت هم نیست؛ ظرافتش، محبتش، هنرش، فداکاریش ، شهوتش و احساسش را آنگونه که بخواهد خرج می کند؛ برای آنهایی که لایق آن هستند.ـ
زن من تا جایی که بخواهد تحصیل می کند، کارمی کند، در اجتماع فعال است و برای ارتقاء خویش تلاش می کند. نه مانع دیگران می شود و نه اجازه می دهد دیگران او را از حرکت بازدارند. گاهی برای همراهی سرعتش را کم می کند اما از حرکت باز نمی ایستد. دستانش پر حرارتند و روحش پر شور؛
من یک زنم ... نه جنس دوم... نه یک موجود تابع... نه یک ضعیفه ... نه یک تابلوی نقاشی شده، نه یک عروسک متحرک برای چشم چرانی، نه یک کارگر بی مزد تمام وقت، نه یک دستگاه جوجه کشی.ـ
من سعی می کنم آنگونه که می اندیشم باشم ، بی آنکه دیگری را بیازارم... ورای تمام تصورات کور، هنجارهای ناهنجار، تقدسات نامقدس!ـ

باور داشته باش من هم اگر بخواهم می توانم خیانت کنم، بی تفاوت و بی احساس باشم، بی ادب و شنیع باشم، بی مبالات و کثیف باشم. اگر نبوده ام و نیستم ، نخواسته ام و نمی خواهم.ـ

آری؛ زن من عشق می خواهد و عشق می ورزد، احترام می خواهد و احترام می کند. ـ

من به زن وجودم افتخار می کنم، هر روز و هر لحظه ... من به تمام زنان آزاده و سربلند دنیا افتخار می کنم و به تمام مردانی که یک زن را اینگونه می بینند و تحسین می کنند

زیبا و پر انرژی

2010-11-06T10:57:00.001-07:00

کلمات ، فقط ترجمه ندارند ، بار معنایی و روانشناختی هم دارند.

بگوييم : از اينكه وقت خود را در اختيار من گذاشتيد متشكرم.
نگوييم : ببخشيد كه مزاحمتان شدم.

بگوييم : در فرصت مناسب كنار شما خواهم بود.
نگوييم : گرفتارم.

بگوييم : راست مي گي؟ راستي؟
نگوييم : دروغ نگو.

بگوييم : خدا سلامتي بده.
نگوييم : خدا بد نده.

بگوييم : هديه براي شما.
نگوييم : قابل ندارد.

بگوييم: قشنگ نيست.
نگوييم : زشت است.

بگوييم: خوبم.
نگوييم: بد نيستم.

بگوييم : مناسب من نيست.
نگوييم : به درد من نمي خورد.

بگوييم : شاد باشيد.
نگوييم : خسته نباشيد.

بگوييم: دوست ندارم.
نگوييم: متنفرم.

بگوييم: آسان نيست.
نگوييم: دشوار است.

بگوييم : بفرماييد.
نگوييم : در خدمت هستم.

بگوييم : خيلي راحت نبود.
نگوييم : جانم به لبم رسيد.

بگوييم : مسئله را خودم حل مي كنم.
نگوييم : مسئله ربطي به تو ندارد.

زیبا و پر انرژی

2010-11-06T10:57:00.000-07:00

لمات ، فقط ترجمه ندارند ، بار معنایی و روانشناختی هم دارند.

بگوييم : از اينكه وقت خود را در اختيار من گذاشتيد متشكرم.
نگوييم : ببخشيد كه مزاحمتان شدم.

بگوييم : در فرصت مناسب كنار شما خواهم بود.
نگوييم : گرفتارم.

بگوييم : راست مي گي؟ راستي؟
نگوييم : دروغ نگو.

بگوييم : خدا سلامتي بده.
نگوييم : خدا بد نده.

بگوييم : هديه براي شما.
نگوييم : قابل ندارد.

بگوييم: قشنگ نيست.
نگوييم : زشت است.

بگوييم: خوبم.
نگوييم: بد نيستم.

بگوييم : مناسب من نيست.
نگوييم : به درد من نمي خورد.

بگوييم : شاد باشيد.
نگوييم : خسته نباشيد.

بگوييم: دوست ندارم.
نگوييم: متنفرم.

بگوييم: آسان نيست.
نگوييم: دشوار است.

بگوييم : بفرماييد.
نگوييم : در خدمت هستم.

بگوييم : خيلي راحت نبود.
نگوييم : جانم به لبم رسيد.

بگوييم : مسئله را خودم حل مي كنم.
نگوييم : مسئله ربطي به تو ندارد.

2010-09-25T23:33:00.000-07:00

ميخواهم بگويم ......

فقر همه جا سر ميكشد .......

فقر ، گرسنگي نيست ، عرياني هم نيست ......

فقر ، چيزي را " نداشتن " است ، ولي ، آن چيز پول نيست ..... طلا و غذا نيست .......

فقر ، همان گرد و خاكي است كه بر كتابهاي فروش نرفتهء يك كتابفروشي مي نشيند ......

فقر ، تيغه هاي برنده ماشين بازيافت است ،‌ كه روزنامه هاي برگشتي را خرد ميكند ......

فقر ، كتيبهء سه هزار ساله اي است كه روي آن يادگاري نوشته اند .....

فقر ، پوست موزي است كه از پنجره يك اتومبيل به خيابان انداخته ميشود .....

فقر ، همه جا سر ميكشد ........

فقر ، شب را " بي غذا " سر كردن نيست ..
فقر ، روز را " بي انديشه" سر كردن است

میلاد

2010-09-21T10:10:00.000-07:00

ناگهان

عشق

آفتاب وار

نقاب بر افکند

و بام و در

به صورت تجلی در آکند،

شعشعه ای آذرخش وار

فروکاست

و انسان

برخاست.

احمد شاملو

شب هنگام است

شبی که اسمان تو را به زمین هدیه داد. شب میلاد فرخنده تو عزیزترین و دوست داشتنی ترین ...

میلاد پاکت فرخنده و مبارک باد.

بهترین ها نثار دستان پرسخاوتت نگاه مهربان و قلب پاکت

"سبز تویی که سبز می خواهمت"

نازنینم

سبز و شادان و سلامت و همیشه پیروز باشی.

تولدت مبارک

2010-09-11T00:58:00.000-07:00

عشقبازی به همین آسانی است . . . .
که گلی با چشمی،بلبلی با گوشی،رنگ زیبای خزان با روحی . . . .
نیش زنبور عسل با نوشی،کار همواره باران با دشت . . . .
برف با قله کوه،رود با ریشه بید،باد با شاخه برگ،ابر عابر با ماه،چشمه ای با آهو . . .

برکه ای با مهتاب و نسیمی با زلف . . . . .

دو کبوتر با هم . . . .
وشب و روز و طبیعت با ما. عشقبازی به همین آسانی است . . . .
شاعری با کلماتی شیرین . . . .
دست آرام و نوازش بخش بر روی سری،پرسشی از اشکی و چراغ شب یلدای کسی با شمعی . . .
و دل آرام و تسلا و مسیحای کسی با جمعی . . . .
عشقبازی به همین آسانی است . . . .
که دلی را بخری،بفروشی مهری،شادمانی را حراج کنی،مهربانی را ارزانی عالم بکنی، و بپیچی همه را لای حریر احساس . . . . .
گره ی عشق به آنها بزنی، مشتریهایت را با خود ببری تا لبخند .
عشقبازی به همین آسانی است . . . . .
هر که با پیش سلامی در صبح،هر که با پوزش و پیغامی با رهگذری، هر که با خواندن شعری کوتاه با لحن خوشی،نمک خنده بر چهره در لحظه ی کار، عرضه ی سالم کالای ارزان به همه . . . .
لقمه ی نان گوارایی از راه حلال . . . .
و خداحافظی شادی در آخر روز. و نگهداری یک خاطر خوش تا فردا . . . . .
و رکوعی و سجودی با نیت شکر.
عشقبازی به همین آسانی است

تو یگانه ای ...

2010-09-05T07:59:00.000-07:00

حرمت اعتبار خود را
هرگز در میدان مقایسه ی خویش با دیگران
مشکن
که ما هر یک یگانه ایم
موجودی بی نظیر و بی تشابه

و آرمانهای خویش را
به مقیاس معیارهای دیگران
بنیاد مکن
تنها تو می دانی که « بهترین » در زندگانیت
چگونه معنا می شود

از کنار آنچه با قلب تو نزدیک است
آسان مگذر
بر آنها چنگ درانداز، آنچنان که
در زندگی خویش
که بی حضور آنان، زندگی مفهوم خود را
از دست می دهد

با دم زدن در هوای گذشته
و نگرانی فرداهای نیامده
زندگی را مگذار که از لابلای انگشتانت فرو لغزد
و آسان هدر شود
هر روز، همان روز را زندگی کن
و بدین سان تمامی عمر را به کمال زیسته ای

و هر گز امید از کف مده
آنگاه که چیز دیگری
برای دادن در کف داری
همه چیز در همان لحظه ای به پایان می رسد
که قدمهای تو باز می ایستد

و هراسی به خود را مده
از پذیرفتن این حقیقت که
هنوز پله ای تا کمال فاصله باشد
تنها پیوند میان ما
خط نازک همین فاصله است

برخیز و بی هراس خطر کن
در هر فرصتی بیاویز
و هم بدینسان است که به مفهوم شجاعت
دست خواهی یافت

آنگاه که بگویی دیگر نخواهمش یافت
عشق را از زندگی خویش رانده ای
عشق چنان است که
هر چه بیشتر ارزانی داری
سرشارتر شود
و هر گاه که آن را تنگ در مشت گیری
آسان تر از کف رود
پروازش ده تا که پایدار بماند

رؤیاهایت را فرومگذار
که بی آنان زندگانی را امیدی نیست
و بی امید، زندگی را آهنگی نباشد

از روزهایت شتابان گذر مکن
که در التهاب این شتاب
نه تنها نقطه ی سرآغاز خویش
که حتی سرمنزل مقصود را گم کنی

زندگی مسابقه نیست
زندگی یک سفر است
و تو آن مسافری باش
که در هر گامش
ترنم خوش لحظه ها جاریست!

نانسی سیمس

برگردان: دکتر مهدی مقصودی
از کتاب: بارانی باید تا که رنگین کمانی برآید

ماه نو

2010-08-14T23:54:00.000-07:00

" یاد دارم در غروبی سرد سرد
می گذشت از کوچه ما دروه گرد
داد می زد: کهنه قالی می خرم
دست دوم جنس عالی می خرم
کاسه و ظرف سفالی می خرم
گر نداری کوزه خالی می خرم
اشک در چشمان بابا حلقه بست
عاقبت آهی کشید بغضش شکست
اول ماه است و نان در سفره نیست
ای خدا شکرت
ولی این زندگیست؟
بوی نان تازه هوشش برده
اتفاقاً مادرم هم روزه بود
خواهرم بی روسری بیرون دوید
گفت: آقا سفره خالی می خرید؟"
***
پ ن1 : الهی سفره همه هموطنان تمام روزه دارا و تمام خلق خدا همیشه رنگین باشه و پر.
پ ن2: در این شب ها، اگر باران چشمانت فرو ریخت، کویر قلب ما را هم دعا کن.
پ ن3: ...

قداست واژه ها ...

2010-08-02T22:55:00.000-07:00

" خداوند در همه چیز تجلی می یابد، اما "کلمه" اندیشه استحاله یافته به ارتعاش است؛
چیزی که پیش از این تنها انرژی بوده، در فضا، در پیرامونت پخش می شود.
بسیار مراقب باش چه می گویی.
"کلمه نیرویی عظیم تر از تمام آیین ها دارد."

بریدا از پائولو کوئیلو چاپ انشارات کاروان
***
پ ن 1: همیشه نسبت به واژه ها حساسیت داشتم و نسبت به انتخابشون. شاید این وسواس بعد از دوره ویراستاری بیشتر هم شد و خوشحالم که امروز جوابم رو گرفتم و فهمیدم و درک کردم قداست واژه ها رو. واژه ها برای من مقدس هستند.
پ ن 2: دنیای عزیز و نازنینم ممنونم که بریدا رو بهم معرفی کردی و این همه مصر بودی که بخونمش
ممنونم بریدای من.

تولدت مبارک....

2010-07-31T22:42:00.000-07:00

" تولدت مبارک"
بیست و هشتمین سال تولدت مبارک
افسوس که نیستی ...
روح پاک و مهربانت قرین شادی و آمرزش و رحمت خداوند یکتا و بی همتا. آمین

آموختن...

2010-07-30T07:27:00.000-07:00

"کم کم تفاوت ظریف میان نگهداشتن یک دست
و زنجیر کردن یک روح را یاد خواهی گرفت.
اینکه عشق تکیه کردن نیست
و رفاقت، اطمینان خاطر
و یاد میگیری که بوسه ها قرارداد نیستند
و هدیه ها، عهد و پیمان معنی نمیدهند.
و شکستهایت را خواهی پذیرفت
سرت را بالا خواهی گرفت با چشمهای باز
با ظرافتی زنانه و نه اندوهی کودکانه
و یاد میگیری که همه ی راههایت را هم امروز بسازی
که خاک فردا برای خیال ها مطمئن نیست
و آینده امکانی برای سقوط به میانه ی نزاع در خود دارد
کم کم یاد میگیری
که حتی نور خورشید میسوزاند اگر زیاد آفتاب بگیری.
بعد باغ خود را میکاری و روحت را زینت میدهی
به جای اینکه منتظر کسی باشی تا برایت گل بیاورد.
و یاد میگیری که میتوانی تحمل کنی...
که محکم هستی...
که خیلی می ارزی.
و می آموزی و می آموزی
با هر خداحافظی
یاد میگیری"
خورخه لوییس بورخس

بدون شرح...

2010-07-26T00:30:00.000-07:00

" مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
ز بامی که برخاست مشکل نشیند"

***
پ ن: ...
پ ن 2: امروز بعد صحبت تلفنی یادش افتادم. یادش بخیر. هنوز زنگ صداش توی گوشمه " جگر جگر است و دگر دگر!"
پ ن 3: ...
پ ن 4: "در زمین عشقی نیست که زمینت نزند، آسمان را دریاب!"
پ ن5 : دیپورت؟؟؟!!!
پ ن 6: "دلا خو کن ..."
پ ن 7: باز هم سکوت...

کس نستاندم به هیچ...

2010-07-13T19:18:00.000-07:00

" کس نستاندم به هیچ ار تو برانی از درم
مقبل هر دو عالمم گرتو قبول می کنی
از همه کس رمیده ام با تو در آرمیده ام
جمع نمی شود دگر هر چه تو می پراکنی
..."
***
پ ن 1: عاشق این کار از آلبوم شوریده با اجرای خانم پریسا و گروه دستان هستم.
پ ن 2:چیزی رو یاد گرفتم که خیلی سخت بود. البته یقین دارم جرقه ای بود تو ذهنم و گرنه شاید اگه به خودم بود حالا حالا ها یا هیچ وقت یاد نمی گرفتم. خیلی سخت بود و بهای سنگینی داشت اما فکر می کنم از فهمیدنش لذت بردم.
پ ن 3: به قول فرزانه ای که براش از ته قلب احترام قائلم هستی اتوماتیک عمل می کنه و مهندسی دقیقی داره. باور کنید.
پ ن 4: امیدوارم فراموشش نکنم حالا که ...

دل نوشت...

2010-06-28T12:34:00.000-07:00

دلم می خواد روی یه بوم بلند، که راحت بتونم تا انتهای آسمون شب رو ببینم دراز بکشم.
شبی که نگران این نباشم که فردا صبح باید چه کاری انجام بدم.
دلم می خواد زیر سقف آسمون پر ستاره دراز بکشم و چشامو بدوزم به دو تا ستاره درخشان صورتش و باز هم با صدای شیرینش برام قصه بگه. قصه هایی که هیچ وقت جز از اون نشنیدم.
دلم می خواد دستش رو بگیرم تو بغلم و بخوابم و شب که از خواب بیدار شدم، مثل همیشه، با شنیدن صدای نفس های آرومش دوباره به خواب برم.
دلم می خواد ...
...
***
پ ن 1: آنچه دلم خواست نه آن می شود
...

رنگین پوست...

2010-06-05T13:50:00.000-07:00

اين سروده که نامزد شعر برگزيده سال 2005 شده
توسط يک بچه آفريقايي نوشته شده

When I born , I Black , When I grow up , I Black ,

When I go in Sun , I Black , When I scared , I Black ,
When I sick , I Black , And when I die , I still black...
And you White fellow,
When you born , you pink , When you grow up , you White,
When you go in Sun , you Red , When you cold , you blue,
When you scared , you yellow , When you sick , you Green,
And when you die , you Gray...
???.... ........"And you call me colored

وقتی به دنيا می آم، سياه ام

وقتی بزرگ می شم، سياه ام

وقتی می رم زير ِ آفتاب، سياه ام

وقتی می ترسم، سياه ام

وقتی مريض می شم، سياه ام

وقتی می ميرم، هنوزم سياه ام

و تو! آدم ِ سفيد!

وقتی به دنيا می آی، صورتی ای

وقتی بزرگ می شی ، سفيدی

وقتی ميری زير ِ آفتاب، قرمزی

وقتی سردت می شه ، آبی ای

وقتی می ترسی ، زردی

وقتی مريض می شی، سبزی

و وقتی می ميری، خاکستری ای

و تو به من ميگی رنگين پوست؟

***
پ ن1: یکی از آشنایان نمایشگاه مینیاتوری در موزه ملی شهر نایروبی - پایتخت کنیا- داشت. تابلویی در این نمایشگاه بود به نام آدم حوا با موضوع وسوسه شیطان، خوردن سیب و رانده شدن آدم از بهشت. معاون وزیر فرهنگ و هنر کنیا بعد از دیدن این تابلو گفته بود خوشحالم که برای اولین بار می بینم که شیطان سیاه پوست نیست.
از شنیدن این خاطره هم شگفت زده شدم و هم ناراحت.
پ ن 2: بعد از خواندن کتاب ریشه ها از آلکس هیلی و تصور رنجی که به مردم سیاه پوست برای رنگ پوستشان تحمیل شده بود، تا مدت ها از اینکه رنگ پوستم روشن است احساس شرم می کردم.
پ ن 3: اگر این کتاب رو نخوندید پیشنهاد می کنم بخونید و البته نسخه بدون سانسورش رو پیشنهاد می کنم.

زن ایرانی ...

2010-06-05T07:53:00.000-07:00

" من یک زنم

من" تنها "یک زنم

من یک زن ایرانی ام

من همیشه مادرم

و مادربودن یعنی گذشتن از خود

در کودکی مادر عروسکهایم بودم

و گهگاه هم بازی پسران همسایه

وقتی یار کم داشتند !

...

بزرگتر که شدم اهل محل به من "خوشگله" می گفتند...

پدر سرزنشم می کرد که چرا "بلند "خندیدم!

برادر توی اتاقم دنبال دفترچه ی خاطراتم می گشت....

مادر برایم جهیزیه درست می کرد و...

و من هر شب تا طلوع سپیده درس می خواندم!

در دانشگاه فقط یک سایه بودم !

دوست پسرم مرا به خانه اش دعوت کرد...

وقتی نرفتم ,مرا پس زد!

....

عشقم به من دروغ گفت و انتظار داشت باور کنم!

....

بعد ها...

شوهرم موفقیت هایم را به حساب شانس می گذاشت

خواهر شوهر و مادر شوهرم که به کنار...

دنیایی داشتند!

وقتی با درد طاقت فرسای زایمان ,احساس کردم با مرگ فقط یک قدم فاصله دارم پرستار به من گفت:بهشت زیر پایت است!

زیر پایم اما خالی بود....

شب ها باید کنار دو نفر دراز می کشیدم تا خوابشان ببرد

اول بچه ام و بعد شوهرم

و نیمه شب ...برهنه.... در میان بازوان شوهرم احساس می کردم که چقدر تنهایم!

شوهرم اما مرا نمی دید...

تنها, لبانش را محکم تر به بدنم می چسباند!

...

همکاران مَردم از ترفیع گرفتن من ناراحت بودند

زیر گوش هم زمزمه می کردند :زن را چه به این کارها؟!

...

دین و فرهنگم هر دو "تساوی حقوق زن و مرد "را جار می زدند...

و من معنای "تساوی "را نمی دانستم!

....

" من یک زنم

یک مادر

نردبان بچه ام هستم

بچه ام از من بالا می رود و به یک آسمان پر از موفقیت می رسد!

شوهرم مرد موفقی است

می گویند من پشتش بودم که موفق شده

ولی من تا جایی که به خاطر دارم

همیشه زیرش بودم!

زیر بدنش..زیر اسمش...زیر سایه اش!

....

همه به من "زن ایده آل " می گویند

من زیبا هستم و لوند

روشن فکر و تحصیل کرده

همسر خوب

مادر فداکار

کارمند ساعی

...

به خودم که نگاه می کنم اما...

هیچ چیز نمی بینم

من از "خودم"خالی هستم!

و از دیگران ,پُرِپُر...."

***

پ ن : درسته که روز زن و روز مادر گذشته، اما از این متن خوشم اومد.نمی دونم چه کسی نویسنده این متنه اما دوست داشتم که دوستای خوبم هم اینو بخونند.

گفتگو

2010-05-16T03:22:00.000-07:00

سرش را بلند کرد و نگاهش را به چشمانی دوخت که زل زده بودند به چشم هایش. می توانست جوشش چشمه اشک و روان شدنش را بر پهنای صورت او ببیند. سعی کرد لبخندی به روی لب بنشاند اما حاصلش لبخندی آویزان گوشه صورت بود.

نمی دانست چه باید بگوید. از تمام حسرت های شتک زده بر دلش آگاه بود.

خوب می توانست حسادت ها و غرور و حتی نیازهایش را درک کند. می دانست که شاید هر کلامش شعله ای شود که وجود او را خاکستر کند. لب فرو بست. چاره ای نبود. سکوت کرد و در سکوت دستش را پیش برد.

دستش یارای لمس اشک های او را نداشت. دست سردش را پس کشید.

هر دو غرق بودند در سکوتی پر از فریاد...

می دانست که دارد فکر می کند. به بودن یا نبودن، رفتن یا ماندن، غرور یا گذشت، شعور یا احساس، قلب یا عقل، جبر یا آزادی، عزت نفس یا حقارت، تنهایی یا نزدیکی، نزدیکی و غربت، دوری و تنهایی، خلاء یا تسکین، تسکین یا درد، مرفین و اعتیاد، اعتیاد یا درد، غم یا شادی، شادی یا توهم، توهم یا سرخوشی، سر خوشی یا افسردگی، افسردگی یا بی غیرتی، بی غیرتی یا ضعف، ضعف و ناتوانی، ناتوانی و چشم بستن، چشم بستن و ندیدن، ندیدن و گول زدن و مسخ شدن...

خسته شد

پشتش را به او کرد و رفت.

او هم رفت اما می خواست برای لحظه ای برگردد و جای خالی او را ببیند در....

رفتار من ...

2010-05-10T09:18:00.000-07:00

رفتار عادی من

رفتار من عادی است
اما نمی دانم چرا
این روزها
از دوستان و آشنایان
هرکس مرا می‌بیند
از دور می‌گوید:
این روزها انگار
حال و هوای دیگری داری!

اما
من مثل هر روزم
با آن نشانیهای ساده
و با همان امضا، همان نام و با همان رفتار معمولی
مثل همیشه ساکت و آرام

این روزها تنها
حس می کنم گاهی کمی گنگم
گاهی کمی گیجم
حس می‌کنم
از روزهای پیش قدری بیشتر
این روزها را دوست دارم
گاهی
- از تو چه پنهان -
با سنگها آواز می‌خوانم
و قدر بعضی لحظه‌ها را خوب می‌دانم
این روزها گاهی
از روز و ماه و سال، از تقویم
از روزنامه بی خبر هستم

حس می‌کنم گاهی کمی کمتر
گاهی شدیدا بیشتر هستم حتی اگر می‌شد بگویم
این روزها گاهی خدا را هم
یک جور دیگر می‌پرستم

از جمله دیشب هم
دیگرتر از شب‌های بی‌رحمانه دیگر بود:
من کاملا تعطیل بودم
اول نشستم خوب
جوراب‌هایم را اتو کردم
تنها - حدود هفت فرسخ - در اتاقم راه رفتم
با کفش‌هایم گفتگو کردم
و بعد از آن هم
رفتم تمام نامه‌ها را زیر و رو کردم
و سطر سطر نامه‌ها را
دنبال آن افسانه‌ی موهوم
دنبال آن مجهول گشتم
چیزی ندیدم
تنها یکی از نامه‌هایم
بوی غریب و مبهمی می‌داد
انگار
از لابه لای کاغذ تا خورده‌ی نامه
بوی تمام یاس‌های آسمانی
احساس می‌شد

دیشب دوباره
بی تاب در بین درختان تاب خوردم
از نردبان ابرها تا آسمان رفتم
در آسمان گشتم
و جیب‌هایم را
از پاره‌های ابر پر کردم
جای شما خالی!
یک لقمه از حجم سفید ابرهای تُرد
یک پاره از مهتاب خوردم

دیشب پس از سی سال فهمیدم
که رنگ چشمانم کمی میشی است
و بر خلاف سال‌ها پیش
رنگ بنفش و ارغوانی را
از رنگ آبی دوست‌تر دارم

دیشب برای اولین بار
دیدم که نام کوچکم دیگر
چندان بزرگ و هیبت آور نیست

این روزها دیگر
تعداد موهای سفیدم را نمی‌دانم

گاهی برای یادبود لحظه‌ای کوچک
یک روز کامل جشن می‌گیرم
گاهی
صد بار در یک روز می‌میرم
حتی
یک شاخه از محبوبه‌های شب
یک غنچه مریم هم برای مردنم کافی است

گاهی نگاهم در تمام روز
با عابران ناشناس شهر
احساس گنگ آشنایی می‌کند
گاهی دل بی دست و پا و سر به زیرم را
آهنگ یک موسیقی غمگین
هوایی می‌کند

اما
غیر از همین حس‌ها که گفتم
و غیر از این رفتار معمولی
و غیر از این حال و هوای ساده و عادی
حال و هوای دیگری
در دل ندارم
رفتار من عادی است
***
قیصر امین پور

زندگی دوباره ...

2010-05-06T13:44:00.000-07:00

" خدایا اگر زندگی دوباره ای می داشتم، نمی گذاشتم حتی یک روز بگذرد،

بی آنکه به مردمی که دوستشان دارم بگویم که دوستتان دارم

به انسان ها می قبولاندم که محبوب من اند و همواره در کمند عشق زندگی می کردم.

خدایا، اگر دل در سینه ام همچنان می تپید، نفرتم را بر یخ می نوشتم و طلوع خورشید را به انتظار می نشستم ...

با اشک هایم گل های رز را آب می دادم تا درد خارها و بوسه گلبرگ هایشان را احساس کنم.

به انسان ها نشان می دادم که چه در اشتباهند که گمان می برند وقتی پیر شدند

دیگر نمی توانند عاشق باشند.

به هر کودکی دو بال می دادم اما رهایش می کردم تا خود پرواز را بیاموزد

بدانند خوشبختی واقعی، درک عظمت کوه است. دریافته ام که وقتی

طفل نوزاد برای اولین بار با مشت کوچکش انگشت پدر را می فشارد، او را برای همیشه به دام می اندازد.

دریافته ام که یک انسان فقط زمانی حق دارد به انسانی دیگر از بالا به پایین نگاه کند که ناگریز باشد

او را یاری دهد تا روی پاهای خود بایستد."

گابریل گارسیا مارکز

عروج ...

2010-05-02T05:29:00.000-07:00

" عروج بر فلک سروری به دشواریست"

***
پ ن1 : ...
پ ن 2: گر نکوبی شیشه غم را به سنگ، هفت رنگش می شود هفتاد رنگ...
پ ن 3: به یاد یک نگاه، یک تصویر، یک جدال.
ای کاش هرگز فراموش نکنم ...
این بار باز هم سکوت اما ...

سکوت و عمو شلبی

2010-04-27T22:06:00.000-07:00

به من بگو

به من بگو زرنگم

باهوشم

به من بگو خوبم

نازنینم،

به من بگو با احساسم

عاقل و فهمیده ام

خلاصه بگو از هر نظر بی نقصم

اما راستش را بگویی، ها

***

اگر می خواهی بزنی

اگر می خواهی بزنی:

گرازه را با پارو بزن

خوکه را با شلاق یابو بزن

ماره را با چوب آلو بزن

سموره را با ترکه آلبالو بزن

زنبوره را با دسته جارو بزن

اما به من که می رسی

حتماً با پر قوبزن.

***

دوستی

راهی کشف کرده ام

که برای همیشه دوست باشیم با هم.

این راه، خیلی ساده است:

هرچه من می گویم، تو بگو چشم.

***

کارای شل سیلور استاین رو خیلی دوست دارم. احساس میکنم کودک درونم نیاز داره که کاراشو بشنوه و یه بار دیگه یه چیزایی با زبون بچه گانه براش گوشزد بشه. چند تا از کارای عمو شلبی رو نوشتم. شاید این روند، بازم ادامه داشته....

عادت می کنیم .... این نیز بگذرد....

2010-04-27T22:01:00.000-07:00

وقتی بنزین سهمیه ای می شه عادت می کنیم که از یه راه دیگه بنزین مصرفی مون رو تامین کنیم.

وقتی ساعتا با تغییر فصل عوض نمی شه عادت می کنیم وقتی ساعت 8 صبح وقتی داریم می ریم بیرون آفتاب ساعت 9 سالای قبل بخوره تو فرق سرمون.

وقتی ساعت کار بانکا عوض می شه، عادت می کنیم از همه کار و زندگیمون بمونیم و معطل باز شدن بانکا باشیم.

وقتی اینترنت قطع می شه عادت میکنیم که بدونیم الان حتما یه سفینه فضایی از آسمون رد می شده و از ناشی بودن راننده به یکی از کابلای اینترنتیمون خورده و خلاصه ...

عادت می کنیم که سایتای ادبی و علمی و هنری خیلی معمولی رو هم فیلتر ببینیم.

وقتی...... عادت می کنیم..............

...........................................

شکر خدا این یه هنر رو داریم که خودمون رو با همه چیز تطبیق بدیم...

همون طورم که با فیلتر شدن بلاگر دادیم

گرچه قبل از اون تو بلاگفا یه گوشه خلوتی برای خومون ساخته بودیم

شایدم واه خاطر دل شکسته بلاگر بود که سرش هوو آوردیم

اما خب مگه عیب و ایرادی هم داره؟

مگه تا چهار تا رسمی و الی ماشاءالله صیغه ای حلال نیست

تازه

الانم که قانون تصویب می شه و جالب تر از اون اینکه خود خانم ها هم به نفعش رای میذدن...

خلاصه

بگذریم

این چند روز خیلی دلتنگ بلاگر بودیم. خونه اولمون شده بود یه کلبه از سکوت محض

دوستای خوبم ممنونم که باز تو این روزا به کلبه من سر زدید. کلی از بازدیداتون روحیه گرفتم.

تو این روزا مرتب با خودم تکرار می کردم که این نیز بگذرد و دیشب متوجه شدم که بالاخره گذشت و شکر خدا بلاگر رفع فیلتر شد.

بازم برگشتیم و بازم منتظر حضور سبز همه دوستای خوب هستیم.

شاد و سلامت و خندون باشید تا همیشه.

سپاسگزار شما

فراموش نکنیم ...

2010-04-16T22:28:00.000-07:00

مرگ تدریجی ما شروع خواهد شد

اگر سفر نکنیم

اگر مطالعه نکنیم

اگر به صدای زندگی گوش فراندهیم

اگر به خودمان بها ندهیم

مرگ تدریجی ما شروع خواهد شد

هنگامی که عزت نفس را در خود بکشیم

هنگامی که دست یاری دیگران را رد کنیم

مرگ تدریجی ما آغاز خواهد شد

اگر بنده عادت های تکراری خویش باشیم

اگر دچار روزمرگی شویم

اگر تغییری در رنگ لباس خود ندهیم

یا با کسانی که نمی شناسیم سر صحبت را باز نکنیم

اگر احساسات خود را ابراز نکنیم

همان احساسات سر کش که

موجب درخشش چشمان ما می شود

و دل مارا به تپش در می آورد

مرگ تدریجی ما آغاز خواهد شد

اگر تحولی در زندگی خویش ایجاد نکنیم هنگامی که

از حرفه یا عشق خود ناراضی هستییم

اگر حاشیه امنیت خود را برای آرزویی به خطر نیندازیم

برای یک بار هم که شده

از حقیقتی عاقلانه بپرهیزیم

باید زندگی را امروز آغاز کنیم

بیایید امروز خطر کنیم

همین امروز کاری بکنیم

اجازه ندهیم دچار مرگ تدریجی بشویم

فراموش نکنیم شاد بودن را

(پابلو نرودا)

***

پ ن: شعر نرودای بزرگ را از وبلاگ استاد فرزانه جناب محمد حسن جعفری سهامیه به عاریت گرفتم.

امیدوارم بر من این تاخیر را ببخشایند و به دیده عفو بر من بنگرند که عمدی در این فراموشی نبوده.

با آرزوی موفقیت برای ایشان.

محمد عزیزم و صدای پای زندگی...

2010-04-11T09:14:00.000-07:00

زندگی یه جاده است.

یه جاده پر از فراز و نشیب و پر از دست انداز.

مدتی می شه که ذهنم درگیر این مشکلات و دغدغه هاست که گاهی مثل قارچ از توی این جاده بیرون می آن.

کم کم احساس می کردم که سنگینی این مشکلات باعث شده که تغییر کنم و یه شکل دیگه بشم. یکی که حتی برای خودم هم غریبه بوده و هیچ وقت نمی شناختمش.

یه روزی ترانه زیبایی شنیدم ترانه ای که برای صدای پای زندگی بود.

محمد، دوست عزیزم یه هدیه بزرگ از طرف خدا بود که توی همه این مشکلات از راه رسید.

بعد آشنایی با محمد می دیدم که چقدر با روحیه و انرژی داره با هوچکین مبارزه می کنه و داره از جون و دل کمک می کنه که به همه روحیه بده و براشون مفید فایده باشه.

با خودم فکر کردم، وقتی محمد این همه خوب و توانمنده و این همه خوب و عاقلانه و با اراده و انرژی خودش و دست انداز ها رو مدیریت می کنه پس چرا من این کار رو نکنم؟

از اون روز به خودم گفتم که مشکلات هم توی زندگی مثل هوچکین هستن. شاید یه کم قیافه های ظاهریشون با هم فرق کنه اما همشون یه جور هوچکین هستن. که می خوان آدمو مغلوب کنن.

از اون روز، هر وقت قدم هام سست می شه و یا دلم می گیره سریع می رم به ترانه های صدای پای زندگی محمد که از دلش جاری میشن گوش می دم و دوپینگ می کنم و با انرژی راهم رو ادامه می دم.

محمد عزیزم، شاید خودت خبر نداری که چقدر مایه نشاط و انرژی و زندگی هستی و دوستات چقدر از وجودت انرژی می گیرن.

حضرت علی فرموده هر کسی که کلمه ای به من یاد بده منو بنده خودش کرده و حالا

می خوام برای تشکر دستای پاک و مهربونت رو ببوسم که بهم یاد می دی مشکلات، هر چقدر هم که بزرگ باشن، خیلی کوچیک تر از اراده و توان ما هستن.

محمد عزیز، برادر مهربون من برای همه درسای قشنگی که بهم یاد دادی و یاد می دی ازت ممنونم و دستات رو در کمال احترام و تواضع و محبت می بوسم .

سبز باش و برای همیشه سبز بمان که مظهر پاکی و زندگی برای همه دوستانت هستی.

خوش آمدی و مقدم پاکت گل آذین باد.

شاگرد و دوست و ارادتمند همیشگی تو

سکوت

تاریخ انقضاء ...

2010-04-05T01:00:00.000-07:00

برای سال ها ، فکر می کردم که تاریخ مصرف فقط و فقط، مخصوص محصولات غذایی و گروهی دیگر از محصولات تولید شده باشد .

اما امروز، خوب که نگاه می کنم، می بینم حتی آدم ها هم تاریخ انقضا دارند و حتی رابطه هایشان

نه من آدمی مصرف گرا هستم و نه دیدم به جهان پیرامونم یک دید مصرفیست

شاید به نوعی از مصرفی بودن هم گریزان باشم

اما، این حس، دیر زمانیست که در وجودم لانه کرده

سال ها پیش، وقتی، با آقای کریمی، در مورد آثار استادان بزرگ موسیقی و نوازندگان و آهنگ سازان مطرح صحبت می کردیم

گاهی می گفت

حیف شد که فلانی خیلی زود تمام شد و دیگر نو آوری و ابداع کارهای قبل را در کارهایش نمی شود دید و ...

واما امروز، ارتباط بین آدم ها هم کم و بیش این گونه شده

تاریخ مصرف رابطه ها پایین آمده و رابطه ها خیلی زود به انقضاء می رسند

خیلی زود تر از آنکه بتوان تصور کرد و شاید حتی بتوان گفت که رابطه ای شروع شده

اسم رابطه که می آید بیشتر ذهن ها به یک نقطه متمرکز می شود: ارتباط بین دو جنس مخالف

و الزاما شاید منظور از هر رابطه ای به این نقطه ختم نشود

نمی دانم مشکل از کجاست

نه جامعه شناسم و نه هیچ چیز دیگر.

من شاید فقط یک انسان خیلی خیلی معمولی ام که هنوز دارم بشر بودن را می پیمایم و هنوز تا انسانیت هزار وادی فاصله دارم.

اما دوست دارم فکر کردن را یاد بگیرم و ازین هزار توی فکر های رنگارنگ مغزم که من به آنها نشخوارهای مغزی میگویم بیرون بیایم

چرا این همه همه چیز زود تمام می شود

شاید هم تاریخ انقضای من هم خیلی پایین آمده که این چنین ...

پس چرا این همه تمایل برای شروعی دوباره؟

شاید هم اصرار برای بودنی دوباره فقط یک ترس است از تنها بودن

از بودن کسی برای روزی که شاید کس دیگری نیست

...

و اما شاید نمی دانی که ذائقه ام با چیز های منقضی به هیچ وجه سازگار نیست

...

و این روزها چه خوب صرف کردن را یاد گرفته ام

چه زود تمام شدم

چه زود تمام شدی

چه زود تمام شدیم

چه زود...

...

و می ترسم

از شروعی که به پایان برسد می ترسم

و ای کاش ...

انگیزه ها ...

2010-03-28T16:27:00.000-07:00

" کسی که چرایی برای زیستن دارد از پس هر چگونه ای نیز بر می آید"

هر کاری با هدف و انگیزه ای خاص انجام می شه. شاید در بی انگیزه ترین کار ها هم انگیزه ای پنهان باشه که یا در اثر روز مرگی ها کمرنگ شده و به چشم نمی آد یا اینکه هنوز کشف نشده.

انگیزه ها رو توی دو دسته تقسم بندی می کنند: انگیزه های درونی و انگیزه های بیرونی.

خیلی از افراد معتقدند که انگیزه ها یی که اونا رو به حرکت وا می داره باید بیرونی باشن و بالعکس خیلی هم هم معتقد هستن این انگیزه ها باید درونی باشن و از دورن فرد بجوشن.

شاید برای هر آدمی این انگیزه ها متفاوت باشه و نسخه ای باشه که نشه برای فرد دیگه ای پیچید.

اما، به نظر شما انگیزه انجام کاری باید بیرونی باشه یا درونی؟

چرا؟

و راه کارهای ایجاد این انگیزه ها به نظر شما چی هستن؟

خیلی وقت ها انگیزه برای انجام کاری کافیه اما برای ادامه کار نه و باید دوباره این انگیزه ها به روز رسانی بشن و تقویت بشن به نظرتون این کار چطور انجام می شه؟

امیدوارم همه دوستای خوبم، با نظراتشون کمکم کنند تا بتونم به این سوالات که برام مهم هستن، جواب بدم.

سپاسگزار الطاف شما

سکوت

و اینک بهار ...

2010-03-20T00:34:00.000-07:00

بهار جز نفس پاک و بوی مشک تو نیست.
هر روزتان نوروز
نوروزتان پیروز
با آرزوی بهترین ها برای بهترین ها و همه ی شما که همه مهرید همه شورید همه عشق.
***
در این شب ها اگر باران چشمانت فرو ریخت ، کویر قلب مارا هم دعا کن.
***
پ ن. این روزا واقعا نیازمند دعا هستم و امیدوارم تو دعاهاتون فراموشم نکنید.

سال نو مبارک باد

2010-03-19T00:17:00.000-07:00

سال نو مبارک

خداوندا در این سالی كه در پیش است
نمی دانم چه تقدیری مرا فرموده ای ؛ لیكن
در آغاز طلوع روشن سالی ؛ كه می آید
كمك كن تا رها سازم ز خود
من كوله بار یك هزار و سیصد وهشتاد و هشت افسوس
هزار و سیصد وهشتادو هشت اندوه
خدایا مهربانم كن
تو چشمان مرا با نور خود بگشا
تو لبخند رضایت را عطایم كن
بفهمان زندگی زیباست
خداوندا ؛ تو راه سبز ایمان را نشانم ده
تو نیكی پیشه ام فرما
كه راه حق صبورانه بپیمایم
و هرگز من نباشم از زیانكاران
رفیقا ؛ مهربانا ؛ عاشقم فرما
مرا در شط پر مهر گذشتت ؛ شست و شویم ده
تو پاكم كن ؛ قرارم ده
كریما ؛ دست های گرم و لبخندی عطایم كن
تو ای نزدیك تر از من به من
اینك مرا دریاب پناهم ده
عزیزا ؛ پاسدار حرمت هر لحظه ام فرما
تو ذكرت را عطایم كن
كه با یادت دلم آرامش یابد
حبیبا قدردان خوبی ام فرما
تو گرداننده دل ها و چشمانم
تو ای تدبیر بر هر روز و هر شامم
تو چرخاننده احوال این دنیا
بگردان حال من را سوی آن حالی كه می دانی
تو آرامش عطایم كن
تو ای آموزگار پاك خوبی ها
تو راه مهرورزی را نشانم ده
بگیر این دست تنهای مرا در دست پر مهرت
طبیبا ؛ ای كه نامت مرهم دردم
شفایی مرحمت فرما
تو را می خوانمت اینك
اجابت كن مرا ای منتهای راه رهجویان
تو بر مینای این هستی
رضا بودن عطایم كن
كه من همراه هر سختی
بجویم گوهر پنهان و زیبای گشایش را
خدایا مزه پاك عطش را بر لبان تشنه ام بنشان
بنوشان جرعه ای از آن طهور ناب روحانی
مرا مست می جام حضورت كن
برای محو تاریكی بسوزان جهل من را
شعله ام گردان
مرا در این زمان پر شر و غوغا

در اين سرمای پر سوز و سكوت
سایه های سرد یاری كن
و با تدبیر پر مهرت
سحرگاهان سروش سبز سیمای سعادت ساز ساقی
هدیه ام فرما
خداوندا
نمی دانم چه تقدیری مرا فرموده ای اما
برای مردمان خوب این وادی
عطا فرما
هزار امید
هزار و سیصد آگاهی
هزار و سیصد و هشتاد بهروزی
هزار و سیصد و هشتاد و نه لبخند زیبا را

عطا فرما عطافرما

سالی خوب و سر شار از شادی و موفقيت برای همه دوستان آرزو دارم

توی این ...

2010-03-18T22:23:00.000-07:00

دیروز پنج شنبه بود

امروز جمعه

و فردا

شنبه است

آغاز سال 1389 خورشیدی

شاید سوال بشه چرا دارم از بدیهیات صحبت می کنم

اما بگذریم

چند روز پیش یه خبر بهم رسید

کلی ذوق زده شدم و از ته دلم شاد شدم. اما دیروز ...

یادمه دوست عزیزم چد سال پیش یکی از شعراشو همراه با کیبورد برام خوند. از اون روز هر وقت تو دعاهام حال و حسی دارم اون شعر رو می خونم.

فردا شب می خوام اگره توفیق پیدا کردم و تو محضرش بودم چند بار از ته دل یا مقلب القلوب رو بخونم و دوباره همونو تکرار کنم و از ته دل بخونم

" تو ی این ..."

دلم می خواد از خدا بخوام، نه ...

از همین حالا از ته دل می خوام

کمکمون کنه تا همه ی کوله بار غم و غصه و ناراحتی ها رو تو همین سال جا بذاریم و آزاد و سبک از هر غم و غصه ای به سال نو بریم .

خدایا، قربون لطف و کرم و حکمت و مهربونیت

سال جدید رو سالی توام با سلامتی و روح و جسم، پر از خیر و برکت و معنویت ، پر از پیروزی و موفقیت و دور از دغدغه و مشکل و غصه ای برای همه نزدیکان و دوستان و تمام مردم خوبم قرار بده.

تمام بهترین های سال تقدیم به همه دوستان خوب و عزیزم.

درپناه حق سلامت و دلشاد باشید و دیر پایید و شاد زیید.